Kościół Św. Pasterza

Przez blisko dwa wieki od swojego powstania Istebna, chociaż była parafią, nie posiadała swojego kościoła. Mieszkańcy udawali się na msze do pobliskiego Jabłonkowa tylko w największe święta, w pozostałym czasie radzili sobie dzięki misjonarzom, którzy odprawiali uroczystości mszalne pod gołym niebem. Pierwszy kościół powstał dzięki pracy mieszkańców wspomaganych przez lokalny garnizon wojska. Miało to miejsce w 1720 roku. Kościół wyposażono dzięki darom przekazywanym z dobrego serca. Po 74 latach świątynia została rozebrana, obecnie w jej miejscu stoi pamiątkowa figura Matki Boskiej. Pozostałością po drewnianym kościółku była tylko jedna belka z wyrytą datą jego wybudowania, która została przeniesiona do nowego kościoła i do dziś znajduje się nad głównymi drzwiami wejściowymi. Świątynia Dobrego Pasterza została poświęcona w 1794 roku, wtedy też zakończyły się dwuletnie prace nad jej budową. Największą chlubą kościoła jest jego ołtarz główny autorstwa Ludwika Konarzewskiego. Punktem centralnym jest obraz Dobrego Pasterza przyozdobiony w rzeźbioną winorośl, nad którą unoszą się anioły oddające cześć Matce Boskiej Częstochowskiej. Wielkie znaczenie mają ponadto chrzcielnica w kształcie muszli podtrzymywanej przez ryby, jak również rzeźba Chrystusa na krzyżu, który jedną uwolnioną ręką garnie do siebie św. Franciszka. W swoim pierwotnym kształcie kościół na pewno nie należał do największych w okolicy. W międzywojniu zdecydowano, że jest za mały na potrzeby rosnącej parafii i za sprawą Emanuela Grima rozbudowano go o prezbiterium, a ściany pokryto polichromiami. Kościół jest wyjątkowo bogato zdobiony. Prezentowane są w nim liczne obrazy skupiające się na motywach m.in. św. Maksymiliana Kolbego oraz Sądu Ostatecznego.