Nieistniejąca osada kaszubska Beka

Beka to nazwa dawnej kaszubskiej osady rybackiej u ujścia rzeki Redy położona w gminie Puck.

Przypuszcza się, iż nazwa osady pochodzi od kaszubskiego określenia harpuna, który służył do zabijania fok. Pierwsze wzmianki o tej osadzie pochodzą z pierwszej połowy XVI wieku, kiedy został opisany znajdujący się w okolicy Osłonina skład drzewa. Po II wojnie światowej osada całkowicie opustoszała, a o tym, że kiedyś była zamieszkiwana świadczą pozostałości kamiennych fundamentów domów. Dawne opisy osady mówią, że w roku 1921 w osadzie żyły tylko dwie rodziny, które trudniły się rybołówstwem (łowiono łososie) i mieli zarejestrowane 2 łodzie. Chałupy stawiane były na wysokich głazach w celu zabezpieczenia przed sztormami. W roku 1959 w osadzie wybuchł potężny pożar, który strawił wszystkie budynki. Budynków już nie odbudowano. Od tego czasu miejsce to stało się już całkowicie wyludnione. Na przestrzeni kolejnych 50 lat - morze przybliżyło się do osady o prawie 100 metrów, stając się niebezpiecznym żywiołem dla pozostałości po osadzie. Obecnie śladami świadczącymi o jej bytności są kamienne fundamenty po chałupach i sterczące przy brzegu konary starych drzew. W latach 1975–1998 miejsce administracyjnie należało do województwa gdańskiego.