Zdrój Waleryi

Zdrój Waleria swoją nazwę zawdzięcza żonie lekarza, który pracował w uzdrowisku - Onufrego Trembeckiego. Na jej cześć nazwał oddany do eksploatacji zdrój - twórca i budowniczy uzdrowiska Józef Szalay.

Źródło odkryte zostało w roku 1840 przed tamtejszym szczawnickim rynkiem, gdzie obecnie znajduje się plac Dietla. Jednak kuracjuszom obiekt został udostępniony 13 lat później, w roku 1853 r. Altana położona jest u wylotu ulicy Zdrojowej, na wspomnianym placu Dietla. Altana wykonana jest z drzewa, posiada żeliwne elementy, kolumny również wykonane są z żeliwa, a między nimi umieszczono ażurową balustradę. Zdrój obudowany został kamienną grotą, która w roku 1867 została rozebrana. Na jej miejscu postawiono metalową altankę z dobudowaną w 1897 r. galerią dla orkiestry. Woda czerpana była ze źródła do 1945 roku, po tym czasie zostało ono zamknięte z powodu dużych zanieczyszczeń.