Krzywa Wieża

W Toruniu, jak w wielu miastach, od XIII wieku powstawały miejskie obwarowania, a w późniejszych okresach były one rozbudowywane i powiększane. W XIX wieku większość murów rozebrano, do naszych czasów zachowało się zaledwie kilka odcinków z charakterystycznymi bramami i wieżami. Najstarszy, zachowany odcinek fortyfikacji datowany jest na lata 1246-1262. Ciągnie się wzdłuż ulicy Pod Krzywą Wieżą i należy do najstarszych tego typu zabytków w Polsce. Spośród ośmiu bram miejskich do naszych czasów przetrwały trzy i wszystkie usytuowane od strony Wisły: Klasztorna, Żeglarska i Mostowa. Ważnym elementem kompleksu obronnego były baszty, z których przetrwały: Żuraw, Monstrancja, Gołębnik i najsłynniejsza Krzywa Wieża. Od strony miasta Krzywa Wieża nie miała ściany, co ułatwiało dostarczanie amunicji, a od wewnątrz przebiegał ganek strażniczy. W XVIII wieku, gdy fortyfikacje stały się bezużyteczne dobudowano czwartą ścianę i w Krzywej Wieży urządzono więzienie dla kobiet. W kolejnym stuleciu zaadoptowano ją na kuźnię, a następnie przeznaczono na cele mieszkalne. Na skutek osuwania się podłoża wieża zaczęła się przechylać. Obecnie budowla jest stabilna, a jej odchylenie od pionu wynosi prawie półtora metra. Z Krzywą Wieżą związanych jest kilka legend między innymi opowieść o powstaniu nazwy miasta. Obecnie w zabytku mieszczą się instytucje kulturalne i klub.