Kościół św. Kazimierza Królewicza

Przysadzista bryła Kościoła św. Kazimierza Królewicza stanowi charakterystyczny element zabudowy warszawskiego Rynku Nowego Miasta.

Budynek został wzniesiony jako rezydencja rodu Kotowskich. W 1688 roku kupiła go Maria Kazimiera Sobieska i zaadaptowała na zespół kościelno - klasztorny dla sprowadzonego przez nią zakonu sakramentek. Projekt opracował wybitny holenderski architekt Tylman z Gameren, który przez długi czas działał w Polsce dla rodu Lubomirskich. Remonty i przeróbki praktycznie trwały od roku 1718 do 1780 z przerwami. W tym czasie wykonano iluzjonistyczne ołtarze boczne, zakupiono późnobarokową ambonę i nowe organy oraz wymieniono dzwony i tabernakulum. W efekcie powstała prawdziwa perła architektury baroku: bryła na planie centralnym ze zwieńczoną wyniosłą kopułą. W 1944 roku zabytek uległ poważnym zniszczeniom, ale w 1955 roku został odbudowany. Do nielicznych zabytkowych elementów wystroju należą ambona, dzwony i organy z XVIII wieku.