Dwór Artusa

Dwór Artusa jest jednym z najbardziej reprezentacyjnych zabytków znajdujących się przy tak zwanym Trakcie Królewskim w Gdańsku.

Obecny Dwór Artusa składa się z obiektów:

• parter dwóch połączonych kamienic zwanych Starym Domem Ławy,
• właściwy Dwór Artusa
• Nowy Dom Ławy.

Początki Dworów Artusa sięgają średniowiecza. Wspólna nazwa dworów pochodzi od imienia legendarnego wodza Celtów Artura (V i VI w. n.e.). Dla ówczesnych ludzi był on wzorem cnót rycerskich a Okrągły Stół, przy którym zasiadał ze swoimi dzielnymi rycerzami, symbolem równości i partnerstwa.

Nazwa budynku „curia regis Artus” czyli „królewski dwór Artusa”, wzniesionego w Gdańsku w latach 1348-1350, pojawiła się pierwszy raz w 1357 r. w miejskim zapisie o czynszu gruntowym. Inny dokument z 1358 r. określa go mianem „curia sancti Georgi” - „dwór św. Jerzego”, wymieniając przy tym podobne nadbałtyckie dwory w Toruniu, Chełmnie, Elblągu, Braniewie, Królewcu, Rewalu, Rydze i Stralsundzie.

Dwór Artusa wzniosło Bractwo św. Jerzego, które skupiało tzw. junkrów (rycerzy) pochodzących z bogatych rodzin niemieckich. Budynek powstał dzięki ich własnym staraniom oraz finansowaniu. Bractwo od początku starało się zachowywać elitarność, żądało od swych członków szlacheckiego pochodzenia i takie same wymagania stawiało gościom Dworu Artusa.