Pałac Staszica

Dzięki wielkim próbom i staraniom, jakie wykonywał Stanisław Staszic w kierunku budowy obiektu dla Towarzystwa Przyjaciół Nauk, w roku 1823 pałac został ukończony.

Pałac wybudowano w stylu klasycystycznym według projektu sprowadzonego w tym celu do Polski włoskiego architekta Antonio Corazziego. Przez lata pałac spełniał różne funkcje, między innymi znajdowały się tutaj: gimnazjum męskie, dyrekcja Loterii oraz Akademia Medyko-Chirurgiczna. Pod koniec XIX wieku pałac został przebudowany nadając mu charakter bizantyjsko-ruski i umieszczając w nim cerkiew św. Tatiany Rzymianki. Kolejna przebudowa w ostatnich latach XIX wieku, to powrót do stylu klasycystycznego. W latach 1919-1939 swoje siedziby miały tu: Instytut Francuski, Muzeum Archeologiczne, Kasy Mianowskiego, Towarzystwo Naukowe Warszawskie oraz Państwowy Instytut Meteorologiczny. Doszczętnie zniszczony w 1944 roku, został odbudowany w latach 1946-1950 i przeznaczony na siedzibę Polskiej Akademii Nauk oraz Warszawskiego Towarzystwa Naukowego.